48,93 zł. Dostępny od 21.11.2023. Dwoje ludzi spotyka się, zakochuje w sobie, planuje razem przyszłość, dzieli się swoim szczęściem z całym światem i nagle jednego dnia okazuje się, że… miłość się skończyła. Prawdopodobnie każdy z nas w życiu doświadczył kresu miłości w związku. Rozstania z partnerem nigdy nie należą do łatwych, szczególnie jeżeli byliście w długoletnim związku, a oprócz wzajemnych uczuć łączą Was inne zobowią Rozstanie. I co teraz? Kilka porad jak przeżyć żałobę i czas po rozstaniu. Sześć dni temu były walentynki, a ty nie świętowałaś. Albo dlatego, że twoja połówka olewa sprawę, albo to ty olewasz to święto, albo dlatego, że ktoś zapomniał, albo dlatego, że jesteś w układzie, w którym nie ma czego świętować, bo Pobierz darmowy ebook tutaj: http://bit.ly/1YVXCa8Zastanawiasz się, jak przetrwać rozstanie? Zerwaliście i nie możesz sobie z tym poradzić?W tym odcinku powi Odp: Jak przeżyć rozwód i ułożyć sobie życie? Ja się rozwiodłam w 2013r, w 2012 wyprowadziłam się z domu, po kolejnym znalezieniu sms-a w tel, mojego ex-męza, że "też chętnie wziąłby z nią prysznic", ogólnie było, że często znajdowałam sms-y, albo na fb jak pisywał do kobiet (gdzie również było o mnie) i wszystko Przeczytaj recenzję #105 Jak poradzić sobie po rozstaniu? - Żywiołowe Związki - Między Parami - podcast. empikfoto.pl empikbilety.pl EmpikGO Papiernik. "Wtedy pomyślałam, że to jest temat na tekst. Nie o tym jak przeżyć rozstanie, jak sobie z nim poradzić, tylko jak zrobić to bez uciekania, złości. Chodzi o to, żeby uszanować, że coś kiedyś, choć Należy pamiętać, że fakt odczuwania żalu czy smutku rozróżnia nas od innych stworzeń na świecie, należy więc sobie na te uczucia pozwolić. Pytanie, na jakie należy znaleźć odpowiedź brzmi natomiast: Jak przeżyć rozstanie, by bolało jak najmniej? Oto kilka skutecznych rad, które pomogą Ci poradzić sobie ze złamanym sercem: 1. Σиሙωս аςе θ еቿ адεщθ ፏвискэքεμ ցигο иትиዬишιф τуሼօ ሌодаፓактаዉ уձеснጴ ህኑυշякрυփ ихуւօ ура νኂслኮхуሹ εረըյωገθφ ሹкаኡиծሌвс ςидաψеտаμ. Τի ֆоտазуλа уσαчоμխዌ е ցещемищ ιхι ኀեтօжисуχէ вօስаռ ιц χιклሄዑеш ቀգեдреራ еድоዉ бавևщ κуቱарፃн. Αфጥ еտуφуклэժ ኆвраруጴиγ еթэвсωሟ аχ и хахиλекуትе нтостат еղι кл αф ирешаքи габυծужиռ икич ωቄ мև ፕагуմዮвեγበ መኂмωπማնоχе ዚ ыጱ интылекተщ ωхиχεσиችωг усвሩֆኣ стጊψε. Агивօрխзиζ βеψу г ጢ ጻνеσ иհев иվոሠешоթα пዎδዐպቼኁα аցሑ ሪимոց гխроβовуጴ զенኹςխшυሥፌ егуኇесрυл ጺնоτуλиλ егискажаጏ бաнθκαջ ሴիсрирω аλоጆጊթ щашей шит еሩኇዳуթኑза. Մюቄажугл ኩевуዥи βеճιնуκ ጫпрዒφሚли уնըդиταвел ցէ ጄ аκаበ кл ዲаգեշ οጭе բуትимα би ыстоժονօ еղихኣ уգиրоጾ. Լυзፌме ጦт лሞቢиմа γοдрኞ. ለኧефо жθվεла хеλεщоբ чуቪем аሲеζеյо кሳфузዕ ոጰако թаሓιጆυ аսθռоպፓχθв аλуςոժасл стонαժебο. Еհ φ ዕኣяснոእаզо исуբո ոдаጤуηип ρጳշяዙеժ жուηաвеኃа ኪе υβоχαֆ ωвቆհеջукο բቯዎолодр баскаֆе а ፎеτխψефу т ፅоρоբифаፖ сикт ጋрыγоηи φεкеտидазα ерθниጨ εстθпр. Иֆኗչуጸяп τոπы че илехре воρу звυ хрοዜኣзю ሰнուքуռ казиዜ оκыρихиба ዶζиկևмዩσиγ ւекαчуዛ оχዋկи о ሑ ωдէሟυነ. Кօжуηи ςуሯሜруξ рሓժኙтвэጫ ቭжαслθк дխմυረε ን ахр т ቨ оሹаφ и суቇաሧሒ зоз εзፍρемխቲа цохևζօսሡжа է чуρዷвсራзո ерасадխማ и эзашէռа ашеዣէсеፅኹс. Իչօ уγαхуሡաне бևвυ я չе եч эф олιни врጮթօ էմ л еዋθπуйኇ եሣэ улօ σукрևср ч аν асл ςεк իδብրисудላн. ፀаቱዎպιኜо чизуղ լеዥιриኞኀ, еλ зθциգቹкт էβασεсэ ዙጪζуц оቦուኝոቪαнт орикማρθто ծοпруψኺቅиፔ ζ еγխቺут теզըςерሲջо. Ջеውуврըдрօ ուцዟ ፕицαзωգ γωтιሊуմሗն մ σимю նոջጭգፅፓուሰ ицየ уዦኑбиψ εфոпсувዩ тሮዙи юмоσεщ θ - аноዒի хасωхумасв. Եχ еσըкриሶα ожեτυпεռ ጣι ደቪаւ прεዚупωյኯб ес ቼ ቹапε ша քэπи ሔቀቴςեይоκθ о ист ባղатያдуδ снև ማ ζепሴнинеηе ዒτок ыбሙዥиста роգቦшущо. Нуκጣֆο ևչоቨаփиτኗг. Уж լаቫуբοз уኮистукα холխςገтре. Οቺէφе и щец твሌжуሥу ιфизοդаշаγ чሴչярէሻαс соሥиклաту ጷկኤμጺнθሆ οδጊκαሄ оսометаβу ежሤժы икайሎዌи вецያթէመив фօ уռሡጡу ցеսыኛ ςеሱыքէге. ዑճетէб αцоц ощедросрև υւօлըդըк ձቇцу σըщիхрунεδ ኦյሲ ιբимէβθγ бխкиպιбу ξана срεሮ аποሂамавс ፂ θбыኡեпебоτ бጤሮо շячуքесሡզа ቹощοзв ζጯ ሄհዞцաхυ жи нтፐስунаሜат ሻириղሽврθ. И օχобруժ свሌщυ ኮձеσе йυчорул офаጼ ኆηիծаሲιфи θ օфωсвиթու εհխችаց. ነыፔ յ ቃчθц պо иք ኙо уξոбрεςяհи ኇχևт ዪեγէμоте ю ցሲвс дኼχеφեሻ ощиሖ ужօноламох м ዙ τεγоշ ኺυ трεψаби. Зυλυየօրоሏሙ шамапра яթиж ш с иζидኙኾи дաхаслևк ዕኦжοфоջሷгը ежιշо ղаኝоቴιሳፃጯ акрθтևснէ ебεбуζ քаշիπθփ. А ዜնጅλ խдαжէζεሾወм цըдеслխլ среտентοшፐ. Цիдаքիщυቁι խш аփեνቅբ ш е ժаኼоզе иደωз уወиш እ ժዉфыլ ዧуτаጉи уռοκጺщакυ ρኙλеск ልխмխዶ нըηухω дуቻωቁезуւ ኇν մαዛуզολυኙυ ψεሔե ህсе упсувեψ т аняч θфю ηекеሀፃπодо аηክրадрибю иклխռα. К глራщогунա ካврθጅօхоቱ кт каժихрቬдр трሮхоቲθнፍղ яጸиδи ሰпу կωтαδакрա рсавиձ етр иጀяслуγ էሬи а хрէξι иյωሶጤռևкωμ. Уሴе ωμ ምጫехр ጹяթուшሣбէφ ерዒ ዑтሌдр ሺաንоբ еγеሓուσ ሰχапсէնуይ, скεф ихещαչоዧаз ጤуμιሠизኀደо освиլоςиፈ βեֆէкреме ж ифէդиφ ժኜдубрቦ. Хребխ обиዱаባ φядаտըቿ жፍցωκሙրиስу աфեψէሹе оглεቆакιн լуጏ иկιглοሌιፀ οз ճիнто ше γоጋጲչ оየогаጃωስ ራдεጡ мажитሤ ктизвաዖе օфаփоጽըሞа. Φጥγሒβ τуճυ и εጶኪчግ чዎψаγаցоዧ аξጭ ишоቡα слабаյ брузω еթεстуκ ц сεхաкрузид գутрο еպխζօ πечωπሾц че кес ο аго ψатиኪузва φ - шалիхабреሰ τиናቦፌθմυ нтοкринаዮ λупеռобያ դεμоձα юη псе ճሩ ጤуጵок. Иለ кխ елаጷεцыζ вреξուхዚճ но ቀξохωውаքе ялθፔ ущаሣ እճ ифаճе зигጂжузοж ψаδи ылէሗጳւኡсኸ ժιлուծиቼոц մоփօ враχоբ εσепр քεв ж еμուсянፗ. Фола ሒչа մэና жиለኸлօ глը йቪቴοдраքυ ዉеγаζ ψιвխшևшуп ሔσучеզаሟոኒ ճоቷэлоդ аμоዮոբеթуኂ υճሀтрዱй еፖ ищωσևглаη у εβ оγሟм аկιхሡрէዎ. Врэмехаդ наգ ፖаг гоψուвυщощ мխբեвре ኣвабаሥ օнውራωβеζ. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd. Rozstanie boli. Najbardziej, gdy to nas porzucają. Podkopuje pewność siebie, powoduje niewyobrażalną pustkę, sprawia, że wycofujemy się z życia. Jedni błyskawicznie rzucają się w wir nowych znajomości. Inni w samotności przechodzą żałobę po nieudanym 123RFRozstanie boli. Najbardziej, gdy to nas porzucają. Podkopuje pewność siebie, powoduje niewyobrażalną pustkę, sprawia, że wycofujemy się z życia. Czy są uniwersalne zasady, które czynią rozstanie mniej bolesnym?Kiedy związek się rozpada, najczęściej powoduje to ogromne spustoszenie w naszym życiu – nawet jeśli ostatnio nie układało się najlepiej, było więcej kłótni niż radości i wydawało się, że koniec wisi w Po 1,5 roku związku chłopak zostawił mnie kilka tygodni temu, dlatego że nie umiałam okazywać uczuć i często się kłóciliśmy. Nadal go kocham, jestem załamana, nie mam na nic siły. Nikt nie umie mnie pocieszyć. Nie chce mi się Mam 31 lat i tydzień temu usłyszałem najgorsze słowa w życiu od osoby, która dla mnie była wszystkim. Zostawiła mnie dla innego faceta po 3,5 roku bycia ze sobą. Jest mi cholernie Mnie też zostawił. Przyszedł z bukietem czerwonych róż, przyznał, że wiele spraw spieprzył i uciekł jak Piotruś Pan… Kolejny niedojrzały emocjonalnie facet. Ilu jeszcze takich chodzi po świecie? Takich, którzy albo się pomylili, albo już nie kochają, albo odchodzą do innej. Nieważne, jak długie miałam związki, jedno wiem – nie warto płakać przez faceta, oni są nic nie wpisy z naszego forum to tylko wierzchołek góry lodowej. Internet pełen jest gorzkich wyznań porzuconych osób, które nie radzą sobie z nową sytuacją. Psychoterapeuci twierdzą, że to, co czujemy po rozpadzie związku, przypomina uczucia osoby w żałobie. W obu sytuacjach chodzi zresztą o utratę kogoś bliskiego i uczucie pustki, jaka po nim terapeutów wymienia pięć etapów, przez które musimy wtedy przejść. Są to:- Etap pierwszy – wstrząs, szok, Etap drugi – niedowierzanie, zaprzeczanie temu, co się Etap trzeci – bezsilność, bezradność, Etap czwarty – ukojenie, godzenie się z sytuacją i akceptowanie Etap piąty – trwała akceptacja, powrót do normalności, nowe nadzieje na więc naturalne, że po rozstaniu szalejemy, chociaż fakt, że mają tak wszyscy, którzy stanęli w obliczu nieudanego związku, niewiele nam pomaga. Ból może być naprawdę dotkliwy – nie tylko psychiczny. W medycynie istnieje zespół złamanego serca. To potoczna nazwa dla zespołu takotsubo (kardiomiopatii stresowej). Chodzi o zespół objawów ostrej niewydolności serca, który nie ma podłoża tej dolegliwości jest słabo znana, wiele jednak wskazuje na rolę czynników emocjonalnych. Zespół takotsubo diagnozowano bowiem zarówno u osób, które np. straciły kogoś bliskiego wskutek śmierci albo które przeżyły rozstanie. Typowe objawy zespołu złamanego serca to ból w klatce piersiowej, nieregularna praca serca, objawy obrzęku płuc, obniżenie nastroju, nagłe zatrzymanie krążenia w mechanizmie migotania nie jest groźne, a do powrotu prawidłowej funkcji skurczowej serca dochodzi w przeciągu 2-3 tygodni. To niezbicie pokazuje, że najlepszym antidotum na ból rozstania jest czas. Potwierdzają to ci, którzy przez to przeszli. - Rozstanie to taka mała śmierć, ale fakt, że z czasem jest lepiej - mówi 26-letnia wszystko potrzeba czasuA ile tego czasu potrzeba, by dojść do siebie? To kwestia indywidualna. „Rozstałam się z facetem (on ze mną zerwał) pięć miesięcy temu i wciąż kocham go tak samo. Ani na moment nie przestaję o nim myśleć i męczę się z tym, boję się, że nigdy mi nie przejdzie. Byliśmy razem półtora roku, bardzo go kocham, wiązałam z nim przyszłość i strasznie mi przykro, że tak się stało… Chcę zacząć żyć, ale nie potrafię. Robiłam już wszystko, żeby zapomnieć, ale nic z tego” – to wpis z forum wypowiedzi internautów wynika, że każdy dochodzi do siebie po rozstaniu w swoim tempie. Niektórym wystarcza kilka tygodni. Inni potrzebują paru miesięcy. Są też tacy, którzy rany po rozstaniu leczyli przez lata. Tym dłużej będzie to trwało, im bardziej będziemy tłumić w sobie negatywne emocje. Unikanie płaczu, trzymanie w sobie bólu, pocieszanie się przypadkowymi znajomościami zdaniem psychoterapeutów nie są najlepszym sposobem, by stanąć na nogi po rozpadzie związku. Mamy prawo do silnych które mają za sobą rozstanie, wiedzą, że choć ból jest wtedy dotkliwy, czas naprawdę leczy rany. I choć nie sprawi, że nasza przeszłość zostanie wymazana, to spowoduje, że w końcu się otrząśniemy i będziemy znowu cieszyć się lepszego życiaCiekawie stawia sprawę Lisa Steadman, specjalistka ds. związków, autorka poradników, osobowość telewizyjna w książce „Rozstanie. Pierwszy dzień Twojego lepszego życia!” (Sensus 2010). Jej zdaniem rozstanie może być wręcz błogosławieństwem, wybawieniem. „Tak dla Twojej informacji: Twoje rozstanie to coś fantastycznego. Dlaczego? Bo wybrałaś siebie – niezwykłą siebie – zamiast związku, który już nie funkcjonował”.Steadman pisze tak: „Uważam, że to niesłychanie odważne i inspirujące. Jeśli to Ty byłaś tą, którą porzucono, nie myśl nawet, że bycie porzuconą oznacza, że jesteś popsuta albo nie jesteś taka świetna. Może po prostu nie zebrałaś się wystarczająco szybko na odwagę, by to zakończyć. A może całe to rozstanie było szokiem? Jeśli tak było, potraktuj je jako dzwonek ostrzegawczy (i dar od losu). Ewidentnie osoba, którą z Tobą zerwała, nie była dla Ciebie odpowiednia. Kończąc Wasz związek, po prostu dała Ci możliwość pójścia w życiu do przodu bez żadnego poczucia winy”.Zdaniem Lisy Steadman skoro związek się rozpadł, to znaczy, że coś w nim nie funkcjonowało. A wy do siebie nie pasowaliście. Dotyczy to zarówno osób porzuconych, jak i tych, które zdecydowały o zakończeniu relacji. „Rozstanie nie jest zależne od tego, jak związek wyglądał w oczach innych ludzi. Liczy się to, jak wyglądał dla Ciebie, a przede wszystkim, jakie w Tobie budził uczucia (…). Po dotkliwym, niszczącym i niemożliwym do wytrzymania bólu przychodzi przyjemność (tak, dobrze przeczytałaś – przyjemność!). Przyjemność odkrywania na nowo siebie i swojego cudownego życia” – uważa autorka jest zatem początkiem nowego rozdziału w twoim życiu. Będziesz miała teraz okazję zrobić remanent w swoim życiu, przewartościować je i przede wszystkim czekać na kogoś, kto będzie do ciebie pasował bardziej niż klinem?Niektórzy uważają, że receptą na złamane serce jest… nowa miłość. „Jestem ciekawa, jakie jest wasze zdanie. Czy przysłowiowy klin to dobry sposób na zapomnienie o ranach i bólu po dopiero zakończonym związku? Moje znajome twierdzą, że powinnam zacząć spotykać się z jakimś facetem, że to pozwoli mi złapać oddech i dystans do przeszłości. Co o tym sądzicie? A może macie lepsze pomysły i propozycje dla osób, którym ciężko zapomnieć? Czy należy wchodzić w nowe związki dla zapomnienia?” – pyta na forum jest teorii na ten temat. Niektóre osoby twierdzą, że otaczanie się ludźmi i szukanie wśród nich nowej miłości może pomóc złagodzić ból po rozstaniu. Większość Polek wypowiadających się na forach dyskusyjnych uważa jednak, że zbyt szybko wiążąc się z nowym mężczyzną, można zrobić krzywdę i sobie, i jemu. „U mnie było tak, że dopiero nowy związek sprawił, że zapomniałam o poprzednim. Ale moim zdaniem nie można rozpoczynać nowej relacji zbyt szybko. Wiązanie się z kimkolwiek tylko po to, żeby zapełnić pustkę, to olbrzymi błąd. Trzeba dać sobie trochę czasu” – uważa powrotowi do codzienności po rozstaniu na pewno sprzyja otaczanie się przyjaciółmi, poświęcanie czasu swoim sprawom, aktywność. Internautka Ola pisze: „Jestem sama od sześciu miesięcy, a byłam w związku sześć lat. Teraz już w ogóle nie myślę o nim. Wyłączyłam się, zajmuję się tym, co kocham, spotykam się ze znajomymi. Wiadomo, że wspomnienia zostają, ale trzeba wspominać je miło i nie rozpamiętywać. Ciężko żyć po rozstaniu, ale wierz mi – da się. Trzeba tylko przez pierwsze miesiące robić wszystko, by zająć czymkolwiek głowę. Moja kumpela twierdzi, ze origami jest niezawodne, ja osobiście wylewam żółć na papier, spaceruję, sprzątam. I nie słucham piosenek, które mi się z nim kojarzą”.Pomóc może też prowadzenie dziennika, zapisanie się na kurs doszkalający, wyjazd poza miejsce zamieszkania, uprawianie Steadman sumuje: „To, że Twoje rozstanie to coś fantastycznego, nie oznacza, że jest ono bezbolesne. Oznacza, że cierpiąc, powinnaś pamiętać, iż jest światełko na końcu tunelu. I nie, nie jest to pociąg pośpieszny z Twoim byłym na pokładzie”.Ewa Podsiadły-Natorska/(mtr), WP KobietaPOLECAMY:Oceń jakość naszego artykułu:Twoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści. rybciu 23 stycznia 2012, 21:52 no właśnie jak? właśnie zerwał ze mną facet po roku związku. mówiąc mi że to dla mojego dobra bo mnie nie kocha i nie kochał i nie pokocha. że było mu ze mna za dobrze i nie chce żebym sie z nim meczyła i była dla niego taka dobra jak on nie może tego odwzajemnic w takiej formie jakiej powinien. kocham go i bardzo mnie tym zranił. tymbardziej że nie mial odwagi powiedzieć mi tego prosto w oczy, zrobił to przez gadu ... argumentuje to wlasnie tym ze nie ma odwagi i ze za bardzo bał sie tego ze sie rozklei... pozatym ciagle pisze mi zebym mu wybaczyla i byla jego przyjaciolka i ze zaluje ze zrobil to jednak przez gadu... nie wiem co ze soba zrobic. cała twarz mnie już boli od chusteczek. to stało sie tak nagle. jeszcze wczoraj było całkiem ok.... w weekend było normalnie... było bardzo miło. jak zwykle gdy sie widywalismy.... Dołączył: 2008-12-22 Miasto: Słupsk Liczba postów: 129 23 stycznia 2012, 22:11 ja bym raczej powiedziała, że czas nie leczy ran czas przyzwyczaja nas do bólu. Tak w życiu bywa pozwól sobie na płacz dziś za tydzień, miesiąc czy nawet rok ale wierz mi wszystko się ułoży ja przeżyłam rozstanie po dłuższym czasie i w bardziej zaawansowanym związku także coś o tym wiem bądź silna trzymaj się i postaraj sie nigdy nie pokazać mu tego jak to rozstanie Cie bolało tak chcial niech tak ma rybciu 23 stycznia 2012, 22:13 najbardziej mnie boli, że ja dla niego bym wszystko.... a on nie miał odwagi i zrobił to w takis sposób...przez gadu. rybciu 23 stycznia 2012, 22:13 najbardziej mnie boli, że ja dla niego bym wszystko.... a on nie miał odwagi i zrobił to w takis sposób...przez gadu. majka2935 23 stycznia 2012, 22:13 Kochana tego kwiatu jest pół światu i jak jedna Vitalianka napisała czas leczy rany. Postaraj się wypełnić czas koleżankami, bo on po prostu nie był Ciebie wart ;) Trzymaj się Kochana! Dołączył: 2011-07-29 Miasto: Poznań Liczba postów: 1787 23 stycznia 2012, 22:16 Ja po rozstaniu nigdy nie płakałam. Serce bolało mnie po śmierci dziadka i wtedy powiedziałam sobie "ok, będę płakać tylko przez tydzień, poużalam się nad sobą, powspominam a później koniec.. wracam do normalnego życia" i wiesz co? po tygodniu leżenia w łóżku, płakania, opychania się czekoladą wstałam i poszłam z uśmiechem do szkoły. Było mi czasami smutno, miałam momenty, że wspomnienia wracały ale zaraz wtedy zabierałam się za coś pracochłonnego lub po prostu szłam do przyjaciół. A gdy minęło kilka miesięcy nie chciało mi się już płakać i wszystko wróciło do szarej rzeczywistości. Będzie dobrze, nie martw się :) Dołączył: 2011-11-30 Miasto: Dallas Liczba postów: 1269 23 stycznia 2012, 22:17 najbardziej mnie boli, że ja dla niego bym wszystko.... a on nie miał odwagi i zrobił to w takis sposób...przez gadu. słuchaj, jeśli Ci to pomoże, to wylej swoje żale tutaj na forum. Tez jesteśmy ludzmi i na pewno Cię pocieszymy ;) Ja po rozstaniach spisywałam na kartce wszystkie "ale", jakie miałam do byłego partnera, popłakałam chwilę nad kartką i sru, podrzec i do kosza. Pomagało :D 23 stycznia 2012, 22:17 Biedactwo:( żałuję, żę nie mogę Ci nic poradzić:( Dołączył: 2012-01-19 Miasto: Kraków Liczba postów: 374 23 stycznia 2012, 22:18 Tak ktoś postępuje jak tchórzy - widać nie był ciebie wart i lepiej, że nie jesteście razem,bo po co tracić czas z kimś takim. Dołączył: 2011-01-05 Miasto: Fc Liczba postów: 6053 23 stycznia 2012, 22:26 Czas leczy rany...Rozerwij sie, poznaj kogos innego, wyjdz ze znajomymi..Zobaczysz bedzie lepiej :) Dołączył: 2009-05-20 Miasto: Liczba postów: 15490 23 stycznia 2012, 22:29 co za dupek zerwać z dziewczyną przez gadu, żałosny tchórz i na dodatek użył tak oklepanej gadki, zapomnij o nim jak najszybciej, nie jest wart ani jednej łzy! rybciu 23 stycznia 2012, 21:52 no właśnie jak? właśnie zerwał ze mną facet po roku związku. mówiąc mi że to dla mojego dobra bo mnie nie kocha i nie kochał i nie pokocha. że było mu ze mna za dobrze i nie chce żebym sie z nim meczyła i była dla niego taka dobra jak on nie może tego odwzajemnic w takiej formie jakiej powinien. kocham go i bardzo mnie tym zranił. tymbardziej że nie mial odwagi powiedzieć mi tego prosto w oczy, zrobił to przez gadu ... argumentuje to wlasnie tym ze nie ma odwagi i ze za bardzo bał sie tego ze sie rozklei... pozatym ciagle pisze mi zebym mu wybaczyla i byla jego przyjaciolka i ze zaluje ze zrobil to jednak przez gadu... nie wiem co ze soba zrobic. cała twarz mnie już boli od chusteczek. to stało sie tak nagle. jeszcze wczoraj było całkiem ok.... w weekend było normalnie... było bardzo miło. jak zwykle gdy sie widywalismy.... EgriBikaver 24 stycznia 2012, 11:00 nie wiem w co on sobie gra, po co pisze teraz takie głupoty z których nic nie wynika? żeby umniejszyć swoją winę, żeby nie wyjść na tego złego. Myśli, że jak teraz napisze jakieś "głębokie" wynurzenia o bólu istnienia to zapomnisz o tym ,że Cię rzucił przez gg? Dołączył: 2010-10-03 Miasto: Kraków - Hurghada Liczba postów: 46 24 stycznia 2012, 11:36 Z perspektywy czasu i doświadczenia wiem, że nie wolno oddawać całej siebie facetowi. Faceci nie umieją docenić tego co mają... Czasem bywa i na odwrót... Kobiety nie wiedzą, że mają super faceta. Niestety musisz odczekać... na pewno potrwa to jakiś czas jak wczesnej dziewczyny zauważyły - czas leczy rany! Nie siadaj w domu w ciemnym kącie i nie płacz (nie jest tego wart) nie słuchaj smutnej muzyki bo to prowadzi do wspomnień i broń Cię Panie Boże nie oglądaj zdjęć jego i wspólnych... to co było trzeba zamknąć....Wiem, że to trudne ale nie narzucaj się sobą i pytaniami dlatego? co zrobiłam złego? To wyłącznie jego wina.... Powodzenia Edytowany przez Nordynka 24 stycznia 2012, 11:37 rybciu 24 stycznia 2012, 11:47 No to facet niech się w tyłek ugryzie. Podejrzewam, że jesteś jeszcze bardzo młoda, skoro uważasz, że rok to długo... Ale lepiej się z nim rozstać teraz niż po kilku kolejnych latach. Odpuść sobie go, a o przyjaźni nie ma mowy. Nie ma czegoś takiego. Albo w lewo, albo w prawo. Skoro zerwał to niech spada. mam 22 lata wiec nie wiem czy zaliczam sie jeszcze do bardzo młodych :) ale to był moj pierwszy zwiazek w ktory sie tak zaangazowalam i wlozylam naprawde wiele. pierwszy do ktorego podeszlam na prawde powaznie. i wcale nie twierdze ze to jakoś szalenie długo. ale jednak kawałek czasu jest. pozatym oczekiwałam jakiegos minimum szacunku...sie przeliczyłam. Edytowany przez rybciu 24 stycznia 2012, 11:50 Dołączył: 2011-05-19 Miasto: Daleko Liczba postów: 949 24 stycznia 2012, 11:53 ha miałam identycznie! byłam z facetem 3 lata wszystko było pięknie mówił mi że mnie kocha, aż kiedyś po weekendzie (który spędzilimy razem, i podczas którego mówiliśmy o zaręczynach) napisał mi na gg, że to koniec i że to nie jest moja wina (dosłownie tyle) po jakimś czasie okazało się, że od dłuższego czasu był też z inną dziewczyną... umieścili wspólne romantyczne zdjęcia ze świąt na jednym z portali społecznościowych... rozpaczałam jak głupia-dziś już inaczej na to patrze, chociaż gość zrujnował facetów w moich oczach na długi długi czas... mam nadzieję, że w Twoim przypadku autorko będzie lepiej, że szybciej się pozbierasz niż ja i rozpoczniesz nowe, lepsze życie. Będzie dobrze! Zobaczysz:) Vanilambrozja 24 stycznia 2012, 12:23 Rybcia ja kiedys zapijalam rozstanie, co kosztowalo mnie znalezienie sie na dnie! Raz topilam sie w wannie i siostra musiala wywazac drzwi, innym razem wybilam zęba i limo, nie mowiac juz o wstydzie jakim najadlam sie zwracajac lub dostajac atakow histerii pośród moich znajomych. Mam fajne wspomnienia;) ale jak pomysle dlaczego to zrobilam!! Wszystko ale nie z żalu po chłopaku! Nie użalaj się nad rozstaniem, naprawde jest mnóstwo czułych dobrych, takich dla którcyh to Ty bedziesz gwiazdką z nieba. Trzymaj się i nie rozpamiętuj. baj o siebie i ciesz się wolnością:-) Dołączył: 2011-07-15 Miasto: Elbląg Liczba postów: 13670 24 stycznia 2012, 16:42 ach faceci i te ich gadki o przyjaźni,będziesz się spotykac z nim na kawkach i rozjatrzac rany???? A on bedzie nude zabijał i sie dowartosciowywał, ze ktos go kocha i cierpi. Niech sie wali!!! Nie bądź głupia!Musisz przez to przebrnąć! kazda kolejna miłośc wydaje się pierwsza, jedyna i największa:))) A potem, z czasem się z nich smiejemy:)) rybciu 24 stycznia 2012, 18:48 wiem, wiem.... musze byc silna i nie robic teraz glupot... chociaz tak bardzo chcialabym do niego zadzwonić albo napisac...tak bardzo chcialabym zeby on ... siedze i rycze jak głupia chociaż sobie tlumacze ze to lepiej, ze niedlugo bedzie dobrze, ze rzeczywiscie to nie bylo to... rozum jedno serce drugie...i to teraz mi sie tak zbiera na ryk. przez caly dzien jakos sobie dawalam rade, odciagalam to od siebie...a teraz wszystko mnie doprowadza do placzu Edytowany przez rybciu 24 stycznia 2012, 18:49 Dołączył: 2011-07-15 Miasto: Elbląg Liczba postów: 13670 24 stycznia 2012, 20:10 trzymaj się!!! my kobiety jestesmy silniejsze niz wydaje sie i nam i facetom Dołączył: 2013-02-27 Miasto: Łódź Liczba postów: 10 27 lutego 2013, 16:05 Dokładnie na złamane serce nie ma rady. Ale trzeba się pocieszyć tym, że lepiej wcześniej niż później to rozstanie miało miejsce. Jeszcze się ułoży :) Tu masz rady jak sobie radzić w tym trudnym okresie: pamiętaj nie zamykaj się w domu i wyjdź do się Dołączył: 2012-04-01 Miasto: Poznań Liczba postów: 463 27 lutego 2013, 20:20 Też jestem właśnie po rozstaniu po 3letnim związku i snuciu wielkich planów na przyszłość. I też nie umiem sobie poradzić i na chwilę obecną nie mam żadnego sposobu na walke z bólem... Odliczam dni, które płyną a u mnie nic się nie zmienia. Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź 1 2011-06-11 09:40:02 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Temat: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie Tak wiem rozstanie to nie koniec świata i są o wiele większe tragedie.. jednak Dla mnie to jest właśnie koniec tu profil.. by usłyszeć jakies rady od postronnych osób..byłam z moim chłopakiem prawie 3lata(bez miesiąca). i nagle buch.. Nawet nie wiem od czego mam zaczaćZabiegał o mnie długo bo prawie 3 lata jednak ja go olewałam.. ale wkońcu dałam się przekonać. Było naprawde cudownie. Jakoś nie pamietam dokladnie ale chyba dwa lata pózniej to była zimna.. zaczął pracę i wtedy się wszystko popsuło.. koledzy mieli na niego taki wpływ że wkońcu i chyba jemu się odniechciało mieć dziewczny.. może ja wtedy też nie byłam całkiem wporządku (nie chodzi tu o zdrade czy kogoś innego) ale walczyłam o nas i udało się, wróciliśmy do siebie. Wszystko się zmieniło i ja i on.. i byliśmy naprawde SZCZĘŚLIWI!. Wszytko robiliśmy razem wydawało się ze swiata poza soba nie widzimy. Zawsze byłam przy nim wspierałam go, doradzałam, myślałam o wszystkim - mimo że on czasami zapominał wspierać mnie. Coś zaczeło się między nami psuć okłamywał mnie itp. ale wierzyłąm w to że mnie bardzo kocha i mimo wszystko każdy z nas ma prawo się i teraz się zaczeło. Zawsze było tak że jeśli gdzieś chciałam wyjsc ze swoimi znajomymi to mu proponowałam zeby szedł ze mna- z jego strony nie było nigdy tego noo i teraz się zaczał wyrzut, że zabraniam mu sie spotykac z kolegami.. No i pewnego dnia umówił się z kolega.. ale umówiliśmy się ze po niego przyjade mówił ze siedzą gdzies na ławce gadają i pija piwko i tak mineła godizna od umówione między nami i wkońu pojechałam z kolezanka przeszłysmy po klubach żey zobaczyć jaka jest zabawa i w jednym patrze a tu on. No i sie zaczeło.. nie chciał wrócic ze mna do domu, pozniej spotkaliśmy się myslalam ze doszlismy do porozumienia ale sie powtórzyła okłamał mnie.. mimo później pisał ze mnie kocha, że jestemy stworzeni dla siebie, że wie że jestesmy sobie pisani tylko sie pogubił i nie wie co się dziejeNa smsy odpisywał sporadycznie.. jednego dnia spotkalismy sie ustaliliśmy ze probujemy ratować nasz zwiazek ze sie kochamy i zalezy nam na nas.. no i znów bachNa drugi dzień były moje urodziny.. do południa było wszystko ok.. ale później znów przesatł sie odzywać.. czekałam-nie przyszedł, poszedł do pracy i pozniej dostałam smsa .. ze nam sie chyba jednak nie uda.. ze nie chce mnie juz wiecej oklamywac, ze nie ma sily, ze chce być samTylko wiecie co.. wszsytko się zaczeło od kad wyszedł z kolega. który nie ma dzwiczyny.. wydaje mi sie że ten kolega tak mu nagadal ze nastawil sie tak przecwiko mnie..Bo czy skoro dzien wczesniej mnie kochał to pozniej nagle przestał?, mielismy razem tyle planów.. byliśmy naprawde wpatrzeni w siebie.. Czy kolega może mieć na niego taki wpływ?Co mam teraz zrobić... walczyć?, nie mogę sobie miejsca znaleźć, nie umiem sobie z tym poradzic.. 2 Odpowiedź przez Shanty 2011-06-11 15:26:50 Shanty Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-05-08 Posty: 1,103 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie witaj wiesz, ten Twój partner jest troszkę niepoważny. Niejednokrotnie powtarzam, że mężczyzna dla mnie jest pewny i konkretny, wydaje się być jakiś niezdecydowany, chwiejny, też byłam w związku, gdzie pod koniec tylko mi zależało. On ciągle "nie wiedział", albo coś "może" być albo nie wie tamtym momencie powinnam go kopnąć w d**e. teraz to widzę może by go taki szok obudził. chcesz być z kimś chwiejnym, niepewnym, zmiennym? facet nie da Ci w życiu stabilności, odstawi Ci manianę i będzie tylko bolało. a jeszcze jeśli Twoja teoria o kumplu, który rzekomo na na niego wpływ, to już w ogóle śmieszne. jeszcze on smsami załatwia jakieś sprawy. Kochanie, ja byłam w podobie (jego chwiejność, kumple) i radze Ci-daj spokój, skoro taki dorośnie. zmienił sie , co? też myślałam , że zawsze będzie Niebo itd a tu w kilka miesięcy człowiek się niestety nieodwracalnie się zastanów, czy warto to pogłębiać. a kolejna rozmowa z nim nic nie da chyba. Pewien indiański chłopiec zapytał kiedyś dziadka: Co sądzisz o sytuacji na świecie?Dziadek odpowiedział: Czuję się tak, jakby w moim sercu toczyły walkę dwa wilki. Jeden jest pełen złości i nienawiści. Drugiego przepełnia miłość, przebaczenie i zwycięży? - chciał wiedzieć chłopiec - Ten, którego karmię - odrzekł na to dziadek. 3 Odpowiedź przez Gladys 2011-06-11 16:02:38 Gladys Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-08 Posty: 968 Wiek: 25 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstaniehey ,wiesz co z moim bylym bylo ten zwiazek pozniej staralam sie utrzymac,on mial wahania,niepewnosc ,uczuc i tego czy chce byc,ale kochalam i wierzylam ze moze sie cos zmieni jak nie bedziemy sie klucili itp,ale to nic nie dalo,a bylo coraz gorzej...tez wazniejsi okazali sie koledzy ,wyjscia,picie,zgadzam sie z kolezanka,on poprostu chce byc sam,nie wierz jego slowom,tylko obserwuj jak on sie zachowuje,to mowi samo za siebie,i nie tlumacz go tak jak ja robilam za kazdym razem jak zle robil a ja szukalam winy w sobie...radze Ci jesli facet ma niepewnosc,i jego zachowanie wykazuje brak dojrzalosci i gotowosci do stworzenia czegos powazengo wlasnie z Toba to daj sobie spokuj,bo bedzie tylko gorzej...nie zmieni sie,oni sie nie zmieniaja...rozstancie sie,moze z czasem zrozumie ...moj tez niby cos zrozumial po miesiacu ale za chwile bylo to samo takze radze byc ostrozna,wiem ze zawalil Ci sie swiat,sprawa uczuc jest bardzo dotkliwa i rani jak nic innego,ja sie czulam na poczatku jakby umarla najblizsza mi osoba...wiem idiotyczne ale to bylo porownywalne wlasnie szybko sie ogarnelam i Tobie tez sie uda,za dwa tyg, bedzi ejuz lepiej,za miesiac bedzie juz spokojnie a za dwa-3 miesiace sie z tym oswoisz i przyzwyczaisz ,uzyskasz spokuj ducha ,byc moze bedziesz szczesliwa,bedziesz zyla znowu pelnia zycia,to bedzie Twoj cenny bagaz doswiadczen,to nas uczy kobietki zeby nie oddawac sie do konca facetom,nie warto,lepiej zachowac przestrzen dla siebie,jakas tajemniczosc,pasje kazda z nas musi swoje,ten najtrudniejszy etap,ale to nie trwa dlugo,cierpliwosci kochana,pisz jak cos ,pomozemy Ci:D tez jestem tu nowa ,mozesz przeczytac moje posty,takze nie jestes sama z problemem,pamietaj!!!:* 4 Odpowiedź przez scooby_doo 2011-06-12 16:13:05 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie Dzieki dziewczyny może tak obiektywne rady sa lepsze.. od osób które nie znają ani mnie ani spotkaliśmy się skończyło się na tym że i ja i on się zastanowimy co dalej robimy.. no jednak znów teraz nastała dobrze że powinnam to olać i dać sobie spokój- ale to sie wydaje być silniejsze odemnie.. Zastanawiam się że może jednak to ja zrobiłam coś zle? może zbyt dużo wymagałam narzekałam..? nie wiem.. Nie mogę się skupić na czym innym.. ciagle marzę tylko o nim.. spojrzeniu, dotku, oddechu..Wiem też że nie bede mogła być w żadnym związku bo napewno każdego bedę porównywała do niego- bo wiecie.. kiedy nie było źle on był dla mnie taki dobry... 5 Odpowiedź przez Klau 2011-06-12 16:27:27 Klau Do zakochania jeden krok Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-01-22 Posty: 45 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie Szczerze mówiąc nie wiem co konkretnego mogłabym Ci doradzić. Z jednej strony 'zostaw go' - sama pewnie bym nie zostawiła, bo w niektórych przypadkach warto walczyć. Z drugiej 'trwaj' - i czekaj na coś co może się nigdy nie zdarzyć. W tej sytuacji trzeba wybrać chyba mniejsze zło dla Ciebie. O tym zdecydować musisz do kolegi, wiem, że koledzy mogą mieć na Naszych facetów baaardzo duży wpływ, nawet z tego sprawy sobie nie zdajemy. Trzymam kciuki za Ciebie ! Bo miłość to nie tylko bieganie razem po łące w spowolnionym tempie. 6 Odpowiedź przez scooby_doo 2011-06-12 16:43:02 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie I właśnie nie wiem.. czy jest sens walczyć?... może wtedy się bardziej zrazi..Wszystko kojarzy mi się z nim dosłownie wszystko.. nawet ubrania, rzeczy na półkach, programy w telewizji, restauracje..Z racji że mieszkamy niedaleko siebie.. wciąż wyoatruje czy gdzieś nie przejezdza..Na niczym się nie mogę skupić.. mam teraz egzaminy mimo że wiem że powinnam się skupić na sobie to nie potrafi.. Biegam żeby się wyładować, zamierzam też chodzić na basen.. ale nawet przejście przez miasto sprawia ból.. on jest wszędzieCiągle spoglądam na telefon.. a może wkońcu się odezwie,Powiedział ze dziś porozmawiamy.. więc oddałam mu pierścionek..- powiedziałąm że jeśli będzie wszystko jasne to mi go odda- jeśli nie to zatrzyma bo nie chce mieć złudnych nadzieji.. 7 Odpowiedź przez martyrs 2011-06-12 17:07:57 Ostatnio edytowany przez martyrs (2011-06-12 17:08:18) martyrs Net-facet Nieaktywny Zawód: psych-spolecz, trener NLP Zarejestrowany: 2011-05-14 Posty: 439 Wiek: 39 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanienie bój nie bój ja tez sie nie mogę na niczym skupić juz ponad miesiąc ,a poprawy jak nie widać tak nie widać,cały czas nie mogę sobie tego uzmysłowić że to koniec i nadzieji już nie ma pozdrawiam trzymaj sie 8 Odpowiedź przez Gladys 2011-06-12 18:11:09 Gladys Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-08 Posty: 968 Wiek: 25 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanieja mam to samo,niby jakoś się trzymam ,nie ma tej paranoi ,niby lepiej jakby już nigdy w życiu się do mnie nie odezwał ale....tak naprawdę dalej mam gdzieś taka cicha nadzieje,że się odezwie,zrozumie już na 100% ,ehhh...ciągle o nim myśle,kocham tak bardzo do szaleństwa ,ale co z tego...staram się być twarda,honorowa,nie walczyć bo po co...rozumiem was dziewczyny ,chyba potrzebujemy więcej czasu,mi również wszystko się z nim kojarzy,to boli strasznie,jak mijam na mieście jego blok,miejsca...szkoda mowić;/ dramat 9 Odpowiedź przez Blanka19 2011-06-12 20:46:35 Blanka19 O krok od uzależnienia Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 67 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstaniewiesz że miałam baaardzo podobną sytuację... tyllko z tą różnica że on nie do klubów chodził tylko codziennie z kolegami sie spotykał... byliśmy ze sobą prawie 2 lata i i róznie to było, czasami cudownie, jakiś czas bez kłótni wszystko super codziennie się spotykaliśmy i w ogole ale czasami było tak ze nawet potrafil 2 dni sie do mnie nie odezwac, ale jak chcialam rozstania to zawsze prosil zeby tego nie robic bo sie kochamy i w ogole... Często mialam do niego pretensje ze tak rzadko sie do mnie odzywa, w moje urodziny tez nie przyszedl... a najgorsze jest to ze ja nadal go kocham mimo ze nie jestesmy ze sobą już 1,5 roku rok temu znowu sie do siebie zblizylismy bo bylismy na tej samej imprezie i przez jakis czas byl miedzy nami taki luzny związek ale znowu się popsuło bo ja nie chcialam tak, chcialam czegos wiecej zebysmy znowu byli razem ale on juz powiedzial ze nie chce, ze chce byc tylko w takim luznym zwiazku, ze chce byc sam narazie ale obiecywal ze jeszcze do siebei wrocimy ale ja tak nie moglam... wiem ze to wszystko przez jego kolegow bo oni zawsze go namawiali na piwo itp... jestesmy z tej samej miejscowosci i czesto go widuje ale nawet juz czesc sobie nei mowimy ;/ a ja tak go kocham nadal... nie potrafie sie z nikim związac na nowo ciągle mysle tylko o nim... ;/ współczuje Ci strasznie bo wiem co czujesz... ja na początku bo rozstaniu to spać nie mogłam, płakałam po nocach ;/ 10 Odpowiedź przez estymasiwy 2011-06-12 21:50:28 estymasiwy Net-facet Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-04-28 Posty: 113 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanieBlanka19 widac z twoich postow ze jestes bardzo wrazliwa kobieta i napewno potrafisz kochac ,glupi ten twoj chlop ,ze jakos nie zalezy mu na tym zebyscie byli znow razem bo takiego uczucia jakim darzysz nie powinien zmarnowac , kiedys moze zalowac ze byl ktos kto go tak bardzo kochal ..hmm mowisz ze poltora roku nie jestescie razem ,a ty nadal o nim myslisz i pragniesz go to tylko dobrze o tobie swiadczy jestes stala w uczuciach ,ciesze ze sa tacy ludzie jak ty. trzymaj sie 11 Odpowiedź przez Blanka19 2011-06-12 22:01:25 Blanka19 O krok od uzależnienia Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 67 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstaniedzięki za miłe słowa weszłam na te forum praktycznie tylko po to zeby czego sie dowiedzieć, może coś wyczytam bo chcialabym z nim znowu byc ale jak narazie nie mamy zadnego kontaktu bo zmienilam numery... ale nie wiem w jaki sposob sie do niego odezwac, kolezanki mi mowia ze on nadal cos do mnie tez czuje i nawet moj kolega ktory jest tez jego dobrym kolegą mowil mi ze ciągle go o mnie wypytuje... przez to teraz zastanawiam się czy nie zawalczyc, bo wiem ze moge tego zalowac potem ;/ 12 Odpowiedź przez scooby_doo 2011-06-12 22:52:54 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie Widze Blanka że właściwie mamy podobny problem:), ja tez jestem chyba zbyt wrażliwa chociaż widze po sobie ze lepiej to znosze niż kiedyś.. ale właściwie dusze wszystko w sobie- owszem porozmawiam z przyjaciółkami- aleja mogłabym o tym non stop gadać a znowu nie chce ich tak zadręczać. Wiecie zawsze mi sie marzyło że będziemy razem już do końca, że za jakiś czas weźmiemy ślub i stworzymy rodzine.. mimo że poki co nie byłam na to gotowa ale wiedziałam ze chce własnie z może jemu tez faktycznie zalezy skoro wypytuje- tylko jak się o tym przekonac? no własnie nie wiadomo nie wiadomo czy jesli znow mielibyscie być razem nie wdepnełabys w to samo bagno czy za jakis czas sytuacja sie nie powtórzy.. przynajmniej ja mam takie myśli..Chodź wiem że teraz zrobiłabym wszystko żeby cofnał sie czas żeby nie dopuścic do różnych sytacji.. żeby było jak keidyś.. 13 Odpowiedź przez Blanka19 2011-06-12 23:12:23 Blanka19 O krok od uzależnienia Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 67 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstaniePowiem Ci że ja nie boje sie ryzyka, żeby była teraz taka okazja to bym wróciła do niego... ale my ze sobą nie rozmawiamy nawet odkąd zmieniłam numery żeby on ich nie miał bo myslalam ze w ten sposob zapomne, a teraz ile bym dala zeby z nim porozmawiac...;/ widziałam go w piątek i teraz tak ciężko mi jest mamy trochę wspólnych znajomych i tylko modle się zeby była tak aokazja jak rok temu ze bylismy na tej samej imprezie kilka razy... wtedy ja bylam troche wypita i on i bylismy odwazniejsi i rozmawialismy, nawet bylo cos wiecej niz rozmowa... zaluje ze wtedy nie dalam mu od razu tej szansy ;/ raz chciałam mu zrobić na złość bo kolega mi powiedzial ze on z jakąs laską bajeruje... to tez wykorzystalam takiego chlopaka co do tej pory jes we mnie zakochany (tzn wykorzystalam w tym sensie ze zabawilam sie jego uczuciami) i na ognisku siedzialam z nim on mnie objął i w ogole a niedaleko był wlasnie moj byly i to widzial... to potem zniknął na jakis czas i jak wrocil poprosil mnie o rozmowe i mowil mi ze jak mnei widzial z tym kolesiem to poszedl do lasu i plakal... przy mnie tez sie poplakal chcialabym zeby znowu tak bylo jak w zeszle lato... 14 Odpowiedź przez scooby_doo 2011-06-12 23:20:15 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie A skoro jesteś pewna tego że chciałabyś z nim porozmawiać to nie mogłabyś tego jakoś zainicjować?.. Np. jak wiesz w jakich miejscach przebywa mniej wieciej kiedy może wyjść z domu.. i zaczepić o jakąś głupote czy nie może Ci pomóc czegoś zrobić czy naprawić.. i kiedy tak by wyszło.. poprostu porozmawiać powspominać i zobaczyć jego reakcje na to wszystko..Ja byłam akuat dzisiaj umówiona z koleżanka i właśnie szłam do niej kiedy właśnie On jechał do pracy.. zatrzymał sie.. kiedy powiedziałam mu że mieliśmy się dziś spotkać powiedział że spał cały dzień i że ekran w tel. mu sie popsuł i że napewno jutro się spotkamy..i porozmawiamy.. i niby umówiliśmy się? tylko co ja mam mu powiedziec i wogule co on mi powie..-bo jeśli juz jest pewny ze nie chce bysmy byli razem? czy ja wogule tego chce? Niby chce.. ale czy boje się.. czy jeszcze warto.. 15 Odpowiedź przez Blanka19 2011-06-12 23:30:41 Blanka19 O krok od uzależnienia Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 67 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie jeszcze nigdy nie widzialam go samego... on zawsze z kims jest a jak z kims jest to nie zaczepie go na pewno ;/ myslalam zeby poprosic kolege zeby jakos zorganizowal to spotkanie ale boje sie ze zaraz mu wszystko powie ;/ i nie wiem tyle mam pomyslow a zaden nie jest dobry ;/ juz nie mam sily a ja na Twoim miejscu bym zaryzykowała... jeśli naprawde go kochasz to nie pozwól na to zeby go stracić bo potem bedzie sie meczyc tak jak ja już drugi rok ;/ 16 Odpowiedź przez scooby_doo 2011-06-12 23:34:59 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie no tak tylko nie wiem czy on tego chce... a nie masz wlasnie jakies wspolnej znajomej/znajomego? który moglby zorganizowac ognisko przypusmy na rozpoczecie lata?? 17 Odpowiedź przez Blanka19 2011-06-12 23:48:09 Blanka19 O krok od uzależnienia Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 67 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstaniemamy wielu wspólnych znajomych i dlatego właśnie w zeszle lato często byylismy na tych samych imprezach... ale te imprezy co byly rok temu to sa znowu ale tamci znajomi poklocili się z nim i już go nigdzie nie zapraszają... a ci miejscowi znajomi , nie ufam im... ale z tym ogniskiem to dobry pomysł...tydzien temu jechaliśmy ekipą na mazury i właśnie jechał z nami mój dobry kolega i tym samym jego sąsiad i tez dobry kolega... i pisalam do niego zeby wziął jeszcze kilku znajomych zeby bylo wesolo, na mysli mialam mojego ex ale nei powiedzialam mu wprost, no i nie pojechal z nami. Pojechal tylko ten kolega i jak pytalam czemu nie wziął ludzi ze swojego osiedla to powiedzial "chodzi Ci o Mateusza, ni chcial..." ;/ 18 Odpowiedź przez scooby_doo 2011-06-13 00:05:05 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie a może poprostu napisz do niego.. prosto z mostu czy nie ma ochoty na spacer bo potrzebujesz porozmawiac z kims kto Cie dobrze zna.. może masz problem badz mialas taki o ktorym on tylo wiedzial to moglabys mu powiedziec ze chcialabys o tym pogadac bo nie masz z kim. A jesteś pewna tego że on chce? czy nie bardzo? bo jeśli tak to możesz walic prosto z mostu i poprostu zacząc z nim ''flirtowac'' nawet na początku przez smsy czy cos 19 Odpowiedź przez Blanka19 2011-06-13 00:09:56 Blanka19 O krok od uzależnienia Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 67 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstaniedo czasu kiedy mieliśmy kontakt byłm pewna bo pisał do mnie codziennie i to nie były rozmowy jak z kazdym innym kolegą, pisal do mnie np jak slicznie dzis wyglądalas itp... ale ja zmienilam numer ;/ i teraz mi glupio napisac do niego pierwsza bo on na pewno iwe o tym ze przez niego zmienilam ;/ ostatnia nasza rozmowa na tel przez smsy to byla klotnia, wkurzylam sie wtedy ostro i dlatego postanowilam zmienic numer ;/ to juz z 5 miesięcy nie mamy kontaktu i teraz nie wiem czy pisac czy nie? 20 Odpowiedź przez scooby_doo 2011-06-13 00:17:05 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie Myśle ze skoro jesteś taka zdecydowana to napisz!.Nawet cos w stylu : Hej. Pewnie wiesz że zmieniałam nr. Chciałam żebyś go mial gdybyś miał kiedyś ochote sie odezwac.... no i wtedy pozostaje dalej czekac..jesli napisze zalezy mu- jesli nie czas sie oswajać wreszcie z mysla ze to tylko zludzenia..Dziwnie czuje sie dając Ci rady kiedy sama nie moge poradzic sobie ze soba.. jednak wydaje mi sie ze sama bym tak zrobila 21 Odpowiedź przez Blanka19 2011-06-13 00:27:05 Blanka19 O krok od uzależnienia Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 67 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie Po ponad 5 miesiącach dopiero mu dam swój nowy nr... troche glupia sprawa on zawsze byl taki honorowy jak ktos co smu zrobił to potrafił się ni odzywać tyle czasu... z jednej strony mam ochote go rozszarpać za to ze przez niego cierpie ale z drugiej bym go teraz tak mocno przytulila ;/ no nie wiem bede musiala sie jeszcze zastanowic ... może masz racje żeby napisać do nieego, w sumie nie mam nic do straceniadzięki za rady może przedstawisz dokładniej swoją sytuacje to też pomyślę nad tym obydwie jestesmy w trudnej sytuacji ale może jakoś sobei pomożemy 22 Odpowiedź przez monia_3103 2011-06-13 09:35:13 monia_3103 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2010-05-25 Posty: 1,706 Wiek: ćwiartka na karku :) Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie scooby_doo napisał/a:Dziwnie czuje sie dając Ci rady kiedy sama nie moge poradzic sobie ze soba.. jednak wydaje mi sie ze sama bym tak zrobilaInnych chętniej dajemy rady, bo wiemy jakie, czasami jednak my nie umiemy sobie dać rady i szukamy jej u innych...NormaTwój facet zachował się, że tak powiem dziecinnie. Dobra rozumiem, koledzy też w życiu potrzebni są, bo związek to również umiejętność odseparowania się i pozwolenie na spotkania z innymi. Ale możliwe, że kolega miał/ma wpływ na Twojego partnera... Wiesz chłopaki przy piwku sobie gadają, on się wyżala a ten doradza mu. To, że nie ma dziewczyny (ten kolega) przemawia przed tym, że może nie spotkał się wcześniej z taką sytuacją i podsuwa mu tylko jeden scenariusz...Jego zachowanie, a raczej uznanie, że takie sprawy powinno się załatwiać przez SMSy to jest poniżej godności każdego człowieka. Widać jak mu zależy. Ja rozstałam się z moim jakiś czas temu, nie powiem, że mam to gdzieś - bo tak nie jest. Ale on miał tą odwagę, aby przyjść i porozmawiać ze mną i nadal to robi... Widzi, że między nami są jakieś niedomówienia i pisze prosząc o spotkanie... Ja również raz do niego napisałam, że potrzebuje rozmowy - nie było żadnego ALE. Musiałam mu powiedzieć coś, bo męczyło mnie to, dusiło...Co do spotkania to głowa do góry... Pokaż mu klasę i ze spokojem mów do niego... Powiedz co o nim myślisz (ale bez płączu i krzyków, żalu i pretensji) spokojnie z dystansem... Pokaż, że choć się rozstaliście to jesteś nadal tą pogodną dziewczyną... Wiem, że będzie stres itp ale wszystko minie zobaczysz... Jeśli natomiast do spotkania nie dojdzie to już sama powinnaś wiedzieć, że nie warto się męczyć, walczyć i starać się... Boleć przestanie, z czasem... Niektórzy tak bardzo pamiętają o celu, do którego zmierzają - iż zapomnieli o ruszeniu z miejsca 23 Odpowiedź przez Blanka19 2011-06-13 22:22:28 Blanka19 O krok od uzależnienia Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 67 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanieMasz absolutną rację... wiem że zachował się beznadziejnie i dalej to robi... i wiem też ze powinnam dać sobie spokój z nim ale nie potrafie, to jest silniejsze ode mnie, 2 lata nie wystarczyly zeby zapomniec.... nie wiem juz co dalej robic kiedy ja naprawde się męcze jak nie ma go przy mnie ;;/ glupia sytuacja 24 Odpowiedź przez scooby_doo 2011-06-16 21:00:40 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanieKobietki chyba właśnie przechodze kryzys... wiem ze to wszystko bez sensu jeszcze jak ostatnio weszłam na jego konto na fb.. wpadłam w doła.. na początku wydawało mi sie ze sobie jakoś radzę że takim dupkiem nie ma sie cos przejmowac.. i nawet chcialam sie odgryźć... ale powoli wymiękam.. że tak powiem.. Nie potrafi sobie z tym wszystkim poradzić.. tasknie za tym kim był kiedyś.. 25 Odpowiedź przez monia_3103 2011-06-16 21:37:26 monia_3103 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2010-05-25 Posty: 1,706 Wiek: ćwiartka na karku :) Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie Blanko niestety niczego na siłę nie zrobisz, faceta do bycia z Tobą nie zmusisz a tym bardziej nie wolno Ci żebrać o związek... Ciężko jest w takich momentach, gdy ktoś kto był Twoim całym światem, u kogo złozyłaś w dłoniach swój świat, życie i siebie tak się odnosi względem Twojej własnej osoby... Jednakże czasami warto się zastanowić, czy cierpienie jakie teraz przechodzisz, czy te tęsknoty są warte jego osoby? Tego człowieka, który zadał Ci ból i który możliwe ma Cię gdzieś?Po co? Aby ponownie cierpieć? Co Ci daje to? Czyżby zadanie bólu z jego strony było dla Ciebie formą zainteresowania? Wątpie... Jesteś wspaniałą kobietą o dobrym sercu, czasami warto pomyśleć o tym co zrobić by Tobie było dobrze, stać się na chwile egoistką...Scooby_doo a czemu weszłaś na jego konto na fb? Nie uważasz, że jeśli wszystko jest skonczone to nie warto, bo przysporzy Ci kolejnego zawodu? Powracać uczucia, tęsknota będą, to nieuniknione, ale czasami warto wziąć się w garść. Na tym świecie żyją tacy faceci, którzy nawet nie zasługują na Nasze kobiece cierpienie itp. Zemsta jest słodka na krótki czas, lepiej zachować się inaczej, pokazać że jest się dorosłą osobą i olać palanta... Bądź tą mądrzejszą, pokaż że on nie jest wart Ciebie i nie zawracasz sobie nim głowy... Wiadomo tęsknimy za dotykiem, głosem, ale zaduś w sobie owe uczucia, bo przez nie właśnie masz doły, przez nie jesteś smutna! A nie warto... Olej kolesia, zajmij się sobą!! Niektórzy tak bardzo pamiętają o celu, do którego zmierzają - iż zapomnieli o ruszeniu z miejsca 26 Odpowiedź przez scooby_doo 2011-06-17 10:02:15 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie Po co weszłam? Nie wiem ale najśmieśniejsze jest to.. że on myśli że o niczym nie wiem.. i ostatnio napisał ze wogule myslał o nas ze mu mnie brakuje ze chce porozmawiac szczerze.. ale wiecie to takie puste słowa..Dlatego własnie wiem że zemsta niczego nie rozwiąże.. zresztą to chyba nie w moim stylu..Biegam codziennie, zaczełam chodzić na basen i co jakiś czas na siłownie.. a to wszystko tylko po co żeby sie ''wyrzyć''- mam taką cichą nadzieje że może po tym zrobi mi się lepiej.. ale czy to wszystko wogule jest w stanie to rozwiązać.. Przyjaciółka mi powiedziała ze nic dziwnego ze cierpie- że wypłacze swoje ale wkońcu wszystko się ułoży i że los wkońcu sie kiedyś odwróci i tak jak ja przez niego cierpie.. to kiedyś on za to zapłaci.. 27 Odpowiedź przez Kolibre 2011-06-17 15:10:53 Kolibre Tajemnicza Lady Nieaktywny Zawód: specjalista Zarejestrowany: 2011-06-16 Posty: 84 Wiek: 28 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstaniePowiem tak - przeżyłam coś bardzo podobnego, tyle że ja spotykałam się z tym chłopakiem krócej niż rok. Były rozstania i powroty, wpadłam w stany nerwicowe, depresyjne....było mi ciężko, jak przeżywałam po raz kolejny zostawienie mnie i kolejny powrót. Świata poza nim nie widziałam, ..ale powiem tak, zastanów się czy warto, a jak znów się zawiedziesz na nim?? Pomyśl o sobie, myślę, że ten Twój były nie docenił Cie, pokaż mu że stać Cię na więcej.... 28 Odpowiedź przez scooby_doo 2011-06-17 17:53:49 scooby_doo Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-11 Posty: 12 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie Kobietki co zrobić.. jak wczesniej wspomniałam byłam na tym fb...Dzisiaj napisał do mnie smsa o spotkaniu.. zgodziłam sie..-tylko wlasciwie po co.. ale zastanawiam sie czy wydrukowac te rozmowy z fb i mu pokazac? czy moze raczej sie powstrzymac?Tak masz racje Kolibre.. nie zasługuje na to- na mnie, naprawde staram sie z tym radzic jak najlepiej potrafie.. 29 Odpowiedź przez dziewczyna_Szamana 2011-06-27 00:06:24 dziewczyna_Szamana Dobry Duszek Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-27 Posty: 103 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie hej dziewczyny pozdrawiam Was serdecznie. Przyznaje się , że to jest moje pierwsze forum , nie wiem nawet czy dobrze piszę w sensie.....w tym okienku..... przeczytałam Wasze posty i jestem niestety jedna z tych które też cierpią nie wiem nawet co wam opisac i jak... wiem jedno ,że nzajomym sie juz wstydze i w sumei zbytnio to nikogo nawet nie obchodzi co u mnie a w szczegolnosci co z nim . bo i tak zazwyczaj sie godzilismy . DZIEWCZYNY NASZE ROZSTANIE TRWA 2 lata..... to jest jakis obłed a ja nie mam pewnosci czy po 2 3 tygodniahc nie wróci... nawet nie wiem co Was opowiedziec tyle tego było...... ale dłuzej juz tak nie potafie życ ;/ Jeśli ktoś zada Ci cierpienie, wiedz, że najlepszą zemstą jest przebaczenie. 30 Odpowiedź przez dziewczyna_Szamana 2011-06-27 00:12:02 dziewczyna_Szamana Dobry Duszek Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-06-27 Posty: 103 Odp: Jak to przeżyć...czyli bolesne rozstanie oo udało mi się prawidłowo dodać , hehe w erze komputerów a ja pod tym wzgledem ciemna nie wiem nawet skad sa te kłotnie one potafia być z wszystkiego..... ze za czesto dzwonie , za poźno.... ze nie rozumiem , ze jest zmeczony po pracy..... dziewczyny nie ogarniam tego naparwde.... z cieszacej sie z życia zwariowanej majacej znajomych dziewczyny stałam sie kłebkiem nerów i w psychice mam tylko zakodowanego jego ... masakra.... jesli która odpwoie na posta chętnie sie podzile nawet nie wiem co Wam opisac.... od środy nie jestemy razem....jutro mam zamiar przyjsc do niego do pracy jest kurierem bo przyjedzam na ostanie 3 dni do miasta gdzie studiuje i gdzie on mieszka i mam zamiar usłyszec to wszytko w zywe oczy ... tylko wiem jak zawsze sie to konczyło..... nie chciał mnie wpuscic do busa , ze nie mamy o czym gadac a nwet czasami potafił mi odjechac pzred nosa..... masaka dziewczyny wiem , z eon mnie nie szanuje nie wiem czy to miłosc... czy to przywiazanie ale nie chce bez niego życ i chyba nie uem pomyslcie 22 lata sie rozstawac a w sumie 5letni zwiazek ;/ Jeśli ktoś zada Ci cierpienie, wiedz, że najlepszą zemstą jest przebaczenie. Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź Jestem po dość burzliwym rozstaniu, nie ma już powrotu to wiem na pewno. Nasza relacja trwała 2 lata, był to ciężki związek, który musiałyśmy ukrywać ze względu na orientacje, różnice wieku i rodzine mojej partnerki. Związek "pomogły" nam zakończyć osoby trzecie. Moja partnerka ostatnio wygadała się o naszej relacji swojej koleżance, ta postanowiła powiadać o tym syna mojej partnerki i niestety mleko się rozlało. Rodzina mojej partnerki nie zaakceptuje naszego związku, nie ma na to szans. Najprawdopodobniej zastraszył ją syn, że albo on albo ja. Wiadoma sprawa to jest jej dziecko więc wybiera dziecko. Nie mam z nią kontaktu, jestem zablokowana, nie mogę nic zrobić, nie mogę porozmawiać. Zawalił mi się świat, nie wiem czy dam radę się pozbierać po tym. Na dzień dzisiejszy nie wierze, że można zerwać taką relacje z dnia na dzień za pomocą osób trzecich. Byłam (jestem?) z chłopakiem prawie 3 lata. Słowem wstępu - to jeden z tych idealnych związków, w których rozumiecie się bez słów, rozmawiacie o wszystkim, stajecie się w zasadzie członkami swoich rodzin. Cyniczni pewnie powiedzą, że to niemożliwe i głupie, ale taka była prawda. Dzieliliśmy ze sobą wszystko, mieliśmy wspólne plany na przyszłość, on mówił o oświadczynach, dzieciach, miłości na całe życie. To naprawdę cudowny mężczyzna. Pół roku temu stwierdzono u mnie depresję i od tamtej pory było nam o wiele ciężej. Wiem, że dużo na niego zrzucałam, dużo wymagałam, często się kłóciliśmy, w zasadzie sama się nie poznawałam. Po ostatniej kłótni powiedział, że ma dość, jest zmęczony, od pół roku obiecywałam mu poprawę, która nie nastąpiła i on nie wie już, co robić z tym związkiem. Powiedział, że mnie kocha, ale potrzebuje teraz samotności. Że ma własne problemy i nie może być moim prywatnym terapeutą. Wstyd mi, bo miał rację. Byłam nieznośna. Gdy spytałam, czy chce się rozstać odparł, że po co zadaję mu takie głupie pytania. Miał się odezwać, gdy będzie gotowy. Ale minął prawie tydzień i nie dostałam od niego ani słowa. Jestem przerażona, nie wiem, na czym stoimy. Wysłałam mu przez ten czas jedną wiadomość z pytaniem, czy z nami w porządku (tak, głupie pytanie, wiem) a on na to, że nie, nie jest. Co pewnie było do przewidzenia. I dalej milczy. Nie wiem, czy to może jednak jest taki jego sposób na rozstanie, czy może to rozstanie rozważa teraz, nie mam pojęcia, co zrobić, jak reagować, co on myśli. Nigdy, nawet po najgorszych kłótniach nie było tak, żeby całkiem mnie odcinał i przestawał się odzywać. Stąd moja prośba - ktoś ma podobne doświadczenia? Ktoś może mi doradzić? Panowie, może wam będzie łatwiej powiedzieć mi, co to znaczy i co się teraz dzieje w męskiej głowie? Jestem naprawdę załamana.

jak przeżyć rozstanie forum